خود را به که بسپارم؟!

وقتی که دلم تنگ است،

پیدا نکنم همدل

دلها همه از سنگ است!..

گویا که در این وادی،

از عشق نشانی نیست!

گر هست یکی عاشق

آلوده به صد رنگ است!!..

یادم نمیره بوی عطری که

 واست خریدم اون روز برفی

بجز اسم تو روی لبای من

اونروزا نبود دیگه حرفی

یادمه اون روز دستاتو آروم

 گذاشتی توی دستای من

گفتی بهترین روزای زندگی

یعنی روزای باتو بودن

سوز برف دستاتو می لرزوند

اما گرم گرم بود دل تو

اون روز هیحکسی تو خیابون نبود

 به جز قلب من و تو

یادمه اون روز تو ازم پرسیدی

تا کی عاشقم میمونی

منم میگفتم همیشه عاشقم

خودت اینو خوب میدونی

با که گویم غم دل را که تو دلدار منی

در غمُ  شادی ُ عشقم ، همه جا یار منی

جز گـُـل روی توام در دو جهان یاری نیست

چهره بگشای ز رویم که تو غمخوار منی

چشم بیمار تو ای مِی زده ، بیمارم کرد

پای بگذاز به چشمم که پرستار منی

محرمی نیست که مرهم بنهد بر دل من

جز تو ای دوست که خود محرم اسرار منی

زاری از غمزه ی غمزای تو پیش که کنم؟

با که گویم که تو سرچشمه ی آزار منی؟

برگشای موی خم اندر خمُ بذر افشان باش

به خدا یار منی ، یار منی ، یار منی

اُلفت شبهای مارا روزگار از ما گرفت

ای خوشا آنروز که ما هم روزگاری داشتیم...

ای تماشایی ترين مخلوق خاكی در زمين! 

آسمانی ميشوم وقتی نگاهت ميكنم !

سلام عزیز مهربون اجازه هست بشم فدات؟

اجازه هست تو شعر من اثر بزاره خنده هات ؟

شب که میاد یواش یواش با چشمک ستاره هاش

اجازه هست از آسمون ستاره کش برم برات ؟

اجازه هست بیای پیشم یکم بگم دوست دارم ؟

توهم بگی دوسم داری بارون بشم دل ببارم ؟

اجازه هست خیال کنم تا آخرش مال منی ؟

خیال کنم با رفتنت دل منو نمیشکنی ؟...

دست گذاشتم رو یکی که یک قشون خاطر خواشن
همشون هنر دارن ، یا شاعرن یا نقاشن
یا که پشت پنجرش با گریه گیتار می زنن
یا که مجنون می شنو تو کوچه ها جار می زنن
دست گذاشتم رو کسی که عاشقم نمی دونست
سر بودم از خیلیا و لایقم نمی دونست
دست گذاشتم رو کسی که ماه ازش طلب داره
خورشید از شعله ی چشمای اونه که تب داره
دست گذاشتم رو یکی که همه دور و برشن
مردشن ، دیوونشن ، مجنونشن ، پرپرشن
دست گذاشتم رو یکی که عاشقاش زیادین
همه جورشو داره ، هم عجیبن ، هم عادین
دست گذاشتم رو یکی که نه سفیده نه سیاه
ظاهرش گندمیه ، به چشمم اما کیمیا
دست گذاشتم رو یکی که داشتنش خوابه هنوز
 کمترین شاگرد چشماش خود مهتابه هنوز
دست گذاشتم رو یکی که عادتش نساختنه
سرنوشت هر کسی که می خواد اونو ، باختنه
دست گذاشتم رو یکی که اون منو دوست نداره
من تو پاییزم و اون اهل یه جا ، تو بهاره
دست گذاشتم رو یکی که دست گذاشته رو همه
ولی هر کسی رو که تو نشون بدی ، می گه کمه
دست گذاشتی رو کسی که از تو خندش می گیره
اینا رو دلم می گه ، می گه و بعدش می میره
دست گذاشتن رو کسی آسونه اما ساده نیست
 توی اینجور بازیا ، خوب همیشه اراده نیست
می نویسم که دیگه رو هیچکی دست نمی ذارم
ولی نه دروغه من هنوز اونو دوستش دارم
دست گذاشتم حالا رو قلبمو ، چشامو ، سرم
تا مث تو قصه ها ، از یادم اونو ببرم
ولی دست ، عاقلتر مونده روی همین یکی
چرا من بذارمش رو سر و چشام ، الکی

عشق ورزی که تحمل نتواند چه کند ؟

پیرهن گر به تن خود ندارد چه کند ؟

* * * *

آنکه چون شمع بسوزد همه شب در تب عشق

بر سر شعله گر اشکی نفشاند چه کند ؟

* * * *

هر دم طفل دلم ناله کنان می گرید

صبر بر دوری یار نتواند چه کند ؟

* * * *

در شگفتم ز سهیفی که دم از عقل زند

ساده لوحی که نداند که نداند چه کند ؟

* * * *

رشکمندی که ز توفیق کسان می سوزد

آتش دل به عداوت نفشاند چه کند ؟

* * * *

آنکه لبخنده ی مردم نتوان دیدن

گر که جان را به لب خود نرساند چه کند ؟

* * * *

آن تنک مایه ی مغرور که چون طبل تهیست

کار خود را به هیاهو نکشاند چه کند ؟

* * * *

ابر دریا دل آبستن باران گستر

قطره ای گر به لب ما نچکاند چه کند ؟

* * * *

استخوان می شکند تنگی این شهر مرا

گر هما در قفس تنگ بماند چه کند ؟